Περί καλλιγραφίας
Δυστυχώς οι περισσότερες αναμνήσεις από τα μαθητικά μου χρόνια στο δημοτικό σχολείο (τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια) δεν είναι ευχάριστες. Κυρίως λυπάμαι που οι δάσκαλοι που μου έκαναν μάθημα στην καλύτερη των περιπτώσεων πέρασαν αδιάφοροι. Κρίνοντας εκ των υστέρων ήταν άνθρωποι στεγνοί, μεροληπτικοί, μίζεροι... Όταν αργότερα φοιτούσα στο Παιδαγωγικό, αποτέλεσαν για μένα παράδειγμα προς αποφυγή. Ήξερα δηλαδή από την αρχή τι δάσκαλος δεν ήθελα να γίνω. Υπάρχουν όμως και κάποια «διαμαντάκια» που ξεχώρισαν. Ένα από τα λίγα που κράτησα ήταν η καλλιγραφία ενός από αυτούς τους δασκάλους. Αν και δε θυμάμαι να μας διδάσκει συστηματικά πώς να βελτιώνουμε το γράψιμό μας, κάποιες σκόρπιες υποδείξεις έχουν διασωθεί στη μνήμη μου, κυρίως με τα κεφαλαία γράμματα. Μολονότι δε νομίζω ότι έχω έναν σταθερό γραφικό χαρακτήρα, στα επίσημα γραφόμενά μου εφαρμόζω ακόμα εκείνες τις υποδείξεις και το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό (Εικ. 4). Ως δάσκαλος, συνήθως των τελευταίων τάξεων, καταβάλλω συχνά πολ...